خبر گم شدن آتنا رو 10 روز پیش دیدم و خبر پیدا شدن جنازه اش رو امروز. همین پارسال تو فروردین ماه بود که ستایش مهاجر افغانی، به دست پسر همسایه به قتل رسید. تمومی ندارن این دست حادثه ها تا به خودمون نیایم. این رو باید با تک تک سلولامون درک کنیم که بچه بزرگ کردن مسولیت داره و پدر و مادر خط مقدم این مسولیت هستند. وظیفه مونو با طرح مسایلی مثل این که بچه باید مستقل بار بیاد ، کسی غریبه نیست و همه آشنا هس

سلاااام
به دنیای من خوش اومدین. اینجا حرفایی که به ذهنم میاد رو مینویسم. امیدوارم خوشتون بیاد. اینجانب در 24 سالگی، دانشجوی طب شهر باران هستم.

برای 10 روز که از 1ام تا 10 ام باشه اومدم تهران که تو فرجه امتحان زنان هستیم.

چقدر دلتنگ بابا و مامان و خواهرکم بودم. چقدر نگاهم به زندگی عوض شده .

انگاری همه آدما رو درک میکنم و بهشون حق میدم دیگه خیلی ناراحت نمیشم از کارایی که قبلنا خیلی رو اعصابم بود. انگاری دارم تازه روش درست زندگی کردنو یاد میگیرم از نو ...

آخ که اگه من یه روز خونه باشم چقدر با بی برنامگی هدرش میکنم. صبح که دیر بیدارشدمو با دیر صبحانه خوردن کلی عقب افتادم. الانم تازه از حموم اومدمو بدویی آبگوشتم رو بار گذاشتم. باشد که سریعتر حاضر شده و ما ناهار بخوریم 8 شب!!من بچه که بودم حتی تو دوران ابتدایی کلی نظم و برنامه داشتم و کلی هم کارای جانبی کنار درس خوندن انجان میدادم. اصلا نمی دونم چی شد اون آدم فرز و زرنگ الان انقدر هردم بیل شده. باید ی

خانواده ام دارن بعد از سه ماه و ۱۹ روز میان.آشپزخونه اوضاع نابسامانی داره که باید بدو بدو تمیز کنم